กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 214 หลานชายคนโตผู้หลายใจ
เถาเถามองดูเขา พลันรู้สึกขบขันขึ้นมาเล็กน้อย
คนหนึ่งเป็นนักโทษ อีกคนเป็นเพื่อนร่วมคุก...
นางกระแอมไอเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงประดุจกำลังขับลำนำอย่างเกินจริง “ขอแสดงความยินดีด้วยนะ องค์ชายฉือเจิ้นอ๋อง”
“ฮ่องเต้ผู้ทรงพระปรีชาชาญแห่งต้าหยิน เห็นแก่ที่เจ้าบาดเจ็บ และเพื่อแสดงถึงสัมพันธไมตรีอันดีระหว่างสองแคว้น จึงพระราชทานเรือนรับรองของราชวงศ์ให้เจ้าหนึ่งหลังเป็นพิเศษ เพื่อให้เจ้าพักรักษาตัวอย่างสบายใจ”
สีหน้าของหนานสือสิงพลันเคร่งขรึมลงในทันใด
เขาต่อให้โง่เขลาเพียงใดก็ยังฟังออกถึงความผิดปกติในคำพูดนี้ “หมายความว่าอย่างไร”
เถาเถากางสองมือออก สีหน้าท่าทางดูไร้เดียงสาปนจนปัญญา “ความหมายก็คือ พวกเราถูกขังไว้แล้วน่ะสิ”
“ข้าน่ะ เป็นนักโทษตัวจริงเสียงจริง”
เถาเถาพิงผนังรถม้า พลางเอ่ยเสริมอย่างเกียจคร้านประโยคหนึ่ง “ส่วนเจ้า ก็เป็นของแถมที่ถูกมัดรวมมาด้วย”