กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 163 ช่วยยัยอ้วนออกมาให้ได้
กินอิ่มดื่มหนำ เถาเถาก็เรอออกมาอย่างพึงพอใจยิ่ง นางเอนกายพิงเก้าอี้ รู้สึกราวกับตนเองได้มีชีวิตใหม่อีกครา
นางมองเด็กหนุ่มฝั่งตรงข้ามที่ปั้นหน้าบึ้งตึงมาตั้งแต่ต้นจนจบ พลันรู้สึกว่าดูเหมือนเขาจะมิได้น่ารังเกียจถึงเพียงนั้น
“นี่ หนานสือสิง” นางมองเขา พลันเอ่ยปากถามขึ้นมา “เจ้ากับเซียวจิ่งฉือ เหตุใดจึงกลายมาเป็นคู่แค้นตลอดกาลกันได้เล่า”
หนานสือสิงพอได้ยินคำนี้ สีหน้าก็พลันมืดทะมึนลงในชั่วพริบตา
“เกี่ยวอันใดกับเจ้าด้วย!” เขาเอ่ยอย่างอารมณ์บ่จอย
“ข้าแค่อยากรู้อยากเห็นนี่นา” เถาเถาสีหน้าเต็มไปด้วยความอยากสอดรู้ “พวกเจ้าสองคน คนหนึ่งเป็นท่านอ๋องแห่งต้าหยิน อีกคนเป็นท่านอ๋องแห่งหนานหลิน ตามหลักแล้วควรจะต่างคนต่างอยู่น้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลองมิใช่หรือ”
“ไฉนจึงเป็นเหมือนไก่ตาแดง พบหน้ากันทีไรก็ตีกันเล่า”