ตอนที่ 162 เขาไม่ควรพบนางเลยจริง ๆ

ตอนที่ 162 เขาไม่ควรพบนางเลยจริง ๆ

หนานสือสิงเพิ่งจะก้าวออกจากห้อง ยังไม่ทันได้พักหายใจ ก็รู้สึกว่าแขนเสื้อของตนถูกคนดึงรั้งไว้จากทางด้านหลัง

เขาหันศีรษะกลับไปมอง เห็นเพียงเถาเถาที่รีบร้อนวิ่งไล่ตามออกมาตั้งแต่เมื่อใดก็มิอาจทราบ กำลังยืนเท้าเปล่าอยู่ด้านหลังเขา

บนร่างของนางสวมเพียงชุดนอนบาง ๆ ตัวเดียว เรือนผมดำขลับทิ้งตัวสยายระบ่าอย่างไม่เป็นระเบียบ บนใบหน้ายังเจือความงัวเงียของคนที่เพิ่งตื่นนอนอยู่หลายส่วน

“เจ้าทำอะไรของเจ้าน่ะ!” หนานสือสิงมองสารรูปนี้ของนางจนใบหูร้อนผ่าว จึงก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยจิตสำนึก

สตรีผู้นี้ ไฉนถึงได้…ไร้ยางอายเยี่ยงนี้!

หนานสือสิงถูกนางทำให้อึดอัดขัดเขินไปทั่วทั้งร่าง

เขาสามารถได้กลิ่นหอมละมุนจาง ๆ ที่หลงเหลืออยู่หลังการอาบน้ำบนกายของนางได้อย่างชัดเจน