ตอนที่ 154 เปิ่นหวังพอใจ

ตอนที่ 154 เปิ่นหวังพอใจ

ในเมื่อไม่ได้เข้าเมือง ท่ามกลางลมหนาวเหน็บและผืนดินกลายเป็นน้ำแข็ง เถาเถากับเซียวจิ่งฉือก็ไม่อาจค้างแรมกลางแจ้งได้

ทั้งสองควบม้าตระเวนหาอยู่แถวนั้นอยู่นานครึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็พบศาลเจ้าเทพภูเขาที่ชำรุดทรุดโทรมแห่งหนึ่ง

ศาลเจ้ามีขนาดเล็ก ทั้งยังผุพังยิ่งนัก ภายในมีฝุ่นเกาะหนาเตอะ ซ้ำยังมีหยากไย่แมงมุมระโยงระยางอยู่ไม่น้อย

เถาเถามองสภาพแวดล้อมนี้แล้วขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ

นางนึกว่าเซียวจิ่งฉือผู้เป็นเซิ่งอ๋องซึ่งใช้ชีวิตสุขสบายกินหรูอยู่แพง จะต้องทนสถานที่สกปรกซอมซ่อพรรค์นี้ไม่ไหวเป็นแน่

ทว่าผลลัพธ์กลับคาดไม่ถึง เขากลับนิ่งสงบกว่านางเสียอีก อีกทั้งยังหาฟืนแห้งมาก่อกองไฟได้อย่างคล่องแคล่ว