กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 143 สนามรบหัวใจที่โลหิตกำลังจะหลั่งนองดุจสายน้ำ
เซียวจิ่งฉือพลิกตัวลงจากหลังม้า พุ่งปราดเข้ามาเพียงก้าวเดียวก็เอาตัวเข้าบังเถาเถาไว้ข้างหลัง ท่าทางนั้นดูราวกับหมาป่าน้อยที่ถูกแย่งของเล่นชิ้นโปรดไปไม่มีผิด
“เซียวอวิ๋นฉี ข้าขอเตือนเจ้า หากเจ้ายังกล้าแตะเนื้อต้องตัวนางอีก อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ!”
“โย่ว น้องหก คลายจุดชีพจรได้เร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ” เซียวอวิ๋นฉียักคิ้วด้วยสีหน้าไร้เดียงสา “ดูท่าแล้ว คราวหน้าพี่ชายอย่างข้าคงต้องลงมือให้หนักกว่านี้เสียหน่อย”
“เจ้า...” เซียวจิ่งฉือโมโหจนแทบจะกระโดดเหยง ๆ อีกครา
เมื่อเห็นว่าสองพี่น้องคู่นี้กำลังจะลงไม้ลงมือกันอีกรอบ เถาเถาจึงรู้สึกว่าปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
นางชะโงกศีรษะออกมาจากด้านหลังของเซียวจิ่งฉือ แล้วตะโกนเสียงดังใส่บุรุษสองคนที่เริ่มถกแขนเสื้อขึ้นแล้วว่า “พอได้แล้ว เลิกทะเลาะกันเสียที!”
“ฟ้าสว่างแล้ว ข้าหิวแล้ว! ข้าจะกินมื้อเช้า!”