ตอนที่ 110 ประหนึ่งยอดฝีมือปะทะกัน

ตอนที่ 110 ประหนึ่งยอดฝีมือปะทะกัน

เถาเถาได้ลิ้มลองความรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจของการถูกหนีบไว้ใต้รักแร้แล้วเหินชายคาไต่กำแพงเข้าให้แล้ว

ความรู้สึกนั้น... ยากจะเอ่ยคำใดจริง ๆ

สายลมพัดปะทะจนใบหน้าของนางแสบปวด กระเพาะอาหารยิ่งปั่นป่วนแทบพลิกคว่ำ

คราวก่อนที่ถูกเซียวอวิ๋นฉีพาเหินบินก็มิได้เป็นเช่นนี้นี่นา

ครั้นไล่ลมพานางร่อนลงยังสวนหลังจวนเจิ้นกั๋วกงได้อย่างมั่นคง

เถาเถาก็อาเจียนจนกระทั่งน้ำดีสีเหลืองแทบจะทะลักออกมาแล้ว

“เจ้า... เจ้ามิเป็นไรใช่หรือไม่” เซี่ยหว่านเอ๋อร์มองดูสีหน้าซีดเผือดของนาง พลางเอ่ยถามด้วยความกังวลอยู่บ้าง

เถาเถากระดิกมือโบกไปมาอย่างไร้เรี่ยวแรง

“มิ... มิเป็นไร เพียงแค่เมาเครื่องบินไปบ้าง... อ้อ มิใช่สิ เมาร่างคนน่ะ”