กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 109 กลับยุคปัจจุบัน
ไม่เป็นไร นางยังมีเซียวจิ่งฉือพี่ชายลูกพี่ลูกน้องปากร้ายใจดีคนนั้น และยังมีกู้เหยียนจือ เขาดีถึงเพียงนั้นย่อมไม่ทนดูนางตกระกำลำบากเช่นนี้แน่
ยังมีหลีจิ้งอีก... คนละไม้คนละมือช่วยกันเจือจานคนละนิด ย่อมไม่เป็นไร
เถาเถาปลอบใจตนเองเสร็จ เพิ่งจะกลับมาถึงเรือนเล็กของตนเองเตรียมจะดื่มชานมสักถ้วยเพื่อพักผ่อน ก็แลเห็นร่างร่างหนึ่งโผล่ศีรษะออกมาจากบนกำแพงอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
“เถาเถา เถาเถา!”
คือเซี่ยหว่านเอ๋อร์
“เจ้ามาได้เสียที!” เถาเถากวักมือเรียกนาง
เซี่ยหว่านเอ๋อร์พลิกตัวกระโดดลงมาจากกำแพงอย่างคล่องแคล่ว
พอนางลงถึงพื้นก็ดึงมือเถาเถาไว้อย่างตื่นเต้น “จวนอัครเสนาบดีถูกล้อมไว้หมดแล้ว แทบจะเข้ามาไม่ได้ อ้อ จริงสิ ข้าจะบอกเจ้า วันนี้ข้าทำเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งสำเร็จแล้ว!”