กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 105 คุณหนูผู้นี้ต้องการให้พวกเจ้าเสียชื่อเสียงป่นปี้
ลั่วชิงเหยียนก็รีบคุกเข่าลงเช่นกัน ร้องไห้งามราวดอกสาลี่ต้องฝน
“ท่านพ่อ ท่านต้องเชื่อท่านแม่นะเจ้าคะ ท่านแม่จิตใจดีมีเมตตาเพียงนั้น จะทำเรื่องพรรค์นี้ลงคอได้อย่างไรกัน!”
“พี่สาว เหตุใดท่านต้องใส่ร้ายท่านแม่ถึงเพียงนี้? พวกเราทำสิ่งใดผิดต่อท่านกันแน่?”
ลั่วเจิ้งเต๋อกับสองแม่ลูกคู่นี้ยังคงรับส่งกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยแสดงละครอยู่ตรงนั้น เถาเถาโมโหจนแทบจะหัวเราะออกมา
มาเล่นไม้นี้กับนางรึ?
นางยังมิทันได้อ้าปาก เซียวจิ่งฉือที่ยืนสะกดกลั้นโทสะอยู่ด้านข้างกลับระเบิดอารมณ์ออกมาก่อน
เดิมทีเขาก็หงุดหงิดรำคาญใจยิ่งนักที่หลีจิ้งจ้องมองเถาเถาตาเป็นมันอยู่แล้ว
บัดนี้พอได้ยินว่ายัยอ้วนผู้นี้ แรกเริ่มเดิมทีต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างมิสู้สุนัขสุกรเช่นนี้