กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 104 หมาป่าน้อยเตะพ่อสารเลวกระเด็นเพื่อข้า
ลั่วเจิ้งเต๋อกับสองแม่ลูกหวังซื่อโง่งมไปโดยสิ้นเชิงแล้ว
พวกเขาจ้องมองบุรุษเบื้องหน้าที่ราวกับเทพเจ้าผู้นี้ รู้สึกว่าตนเองเป็นประดุจมดปลวกสามตัวที่รอวันถูกเชือด
ส่วนเถาเถาจ้องมองใบหน้าที่จริงจังของเซียวเสวียนซิว ฟังวาจาที่เอาแต่ใจแต่แฝงความตามใจอยู่หลายส่วนของเขา สายพิณที่อ่อนไหวที่สุดในใจพลันคล้ายถูกดีดสะกิดเบา ๆ หนึ่งครา
บุรุษผู้นี้…
แม้จะอันตราย เอาแต่ใจ หาเหตุมิได้ ทว่าดูเหมือน…ก็มิได้ไร้ประโยชน์ไปเสียทั้งหมดกระมัง
นางมองเขาพลางพยักหน้าลงไปราวกับถูกผีดลใจ
มุมปากของเซียวเสวียนซิวโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แทบมองไม่เห็น
เขาหันศีรษะกลับไปมองลั่วเจิ้งเต๋อที่ตกใจจนขาอ่อนแรงไปแล้ว “เมื่อครู่เจ้าว่า ห้องนี้มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ”