กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 น้ำทิพย์พิภพพันข้าม
ที่นี่ก็คือข้างในรอยแยกมิติที่ทอดยาวออกไปตรงรอยต่อระหว่างแดนประจิมกับทักษิณประจิม
บริเวณนี้ดูเหมือนผืนดินถูกฉีกออกเป็นแผลใหญ่ ผนังหุบเหวซ้อนกันเป็นชั้นๆ ล้วนเป็นเศษซากโลกเก่าที่แตกสลาย บนหน้าผามีรอยแตกมิติสายบางๆ ลอยเคว้งอยู่ทั่ว มีเงาเลือนรางแวบผ่านตาเป็นระยะ ทั้งขุนเขาสายธารที่พังทลายและเศษเกราะหักพังของเทพบรรพกาลที่ร่วงหล่น ล้วนเป็นภาพตกค้างจากการดับสูญของโลกนับหมื่นแสนในอดีต
จินหยางเห็นแล้วถึงกับเสียววาบไปทั้งหัว เขาหายใจเข้าลึกๆ ยิ่งเดินลงไปก้นเหวลึกเท่าไร ไอปราณก็ยิ่งปั่นป่วน แม้จะอาศัยวิชาตัวเบาคอยหลบกระแสน้ำวนมิติ แต่ก็ทำได้แค่ประคองตัวไม่ให้ถูกดูดเข้าไปเท่านั้น