กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 470 ดินแดนรกร้าง
พอดื่มสุราเสร็จ จินหยางก็พูดกับทุกคนว่า “พวกเราไปกลับเที่ยวนี้คงใช้เวลาเดินทางเกือบครึ่งปี ทุกคนออกไปหาซื้อเสบียงของใช้ตามถนนกันหน่อยเถอะ”
เสี่ยวเอ้อร์ร้านสุราพาพวกเขามาที่ห้องหนึ่งแล้วพูดว่า “ท่านเซียนทั้งหลาย ต้องขออภัยจริงๆ ขอรับ ที่นี่มีตลาดนัดใหญ่เดือนละครั้ง ห้องพักเลยแน่นมาก พวกท่านลองดูว่าจะพอเบียดๆ กันอย่างไรดีนะขอรับ!”
หยางหลินพยักหน้าแล้วบอกเสี่ยวเอ้อร์ว่า “ไม่เป็นไร เจ้าไปทำงานเถอะ”
“พวกเราแค่นั่งพักที่นี่สักคืน พรุ่งนี้เช้าก็ไปแล้ว!”
เสี่ยวเอ้อร์พยักหน้ารับ หันหลังเดินออกจากห้องไป แล้วดึงประตูปิดตามหลัง
ในใจเขายังแอบบ่นอยู่เลยว่า คนเยอะขนาดนี้มีทั้งชายทั้งหญิง จะนั่งกันทั้งคืนได้ยังไง ที่จะวางเท้ายังแทบไม่มีเลย?