กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 รักษาอาการบาดเจ็บ
ล้างแผลและพันแผลอยู่นานร่วมหนึ่งชั่วยาม พอจินหยางทำทุกอย่างเสร็จก็เหนื่อยจนทิ้งตัวนั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้น
ตอนปลายนิ้วของจินหยางแตะโดนผิวของนาง เขารับรู้ได้รางๆ ว่ามีไอพลังเย็นยะเยือกสายหนึ่งไหลเวียนอยู่ในร่าง ต่างจากผู้ฝึกตนทั่วไป
ตอนนั้นเอง ผ้าคลุมหน้าของมู่หรงจื่อเซวียนหลุดไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
ใบหน้าสะสวยงดงามจนแทบหยุดหายใจปรากฏขึ้นตรงหน้าจินหยาง
จินหยางมองแล้วใจกระตุกวูบ ใบหน้านี้งดงามไม่แพ้พวกผู้หญิงของเขาเลยสักนิด
จมูกโด่งรั้น มีลักยิ้มเล็กๆ สองข้าง กับริมฝีปากนุ่มชวนมอง
เขามองอยู่สองสามทีก่อนเบือนสายตาไปทางอื่น พลางหอบหายใจติดๆ กัน แล้วหยิบโอสถกำมือหนึ่งออกจากแหวนมิติกลืนลงคอ จากนั้นนั่งขัดสมาธิเริ่มฟื้นฟูพลังปราณ