เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อิ่งปู้หลีไม่รู้ความคิดของนางเลยสักนิด เพียงรู้สึกว่านับตั้งแต่เรื่องครานั้นเป็นต้นมา ระหว่างคนทั้งสองก็คล้ายมีม่านกำแพงขวางกั้นชั้นหนึ่ง
ยามนี้ เขากำลังนั่งประจันหน้ากับเฉวียนจิ่วโจว เดินหมากประลองฝีมือกันอยู่
เฉวียนจิ่วโจวพูดคำไหนคำนั้น เมื่อมาถึงเปอร์เซียแล้วก็ยังคงท่าทางของกุ้ยเฟยไว้ ทั้งยังแต่งกายเป็นเครื่องแต่งกายสตรีได้เปิดเผยสง่าผ่าเผยและคล่องแคล่วช่ำชองยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
ประกอบกับยามปกติเขาพูดน้อย พวกคนในวังของเปอร์เซียจึงคิดว่าเขาเป็นเพียงสตรีที่มีรูปร่างค่อนข้างสูงใหญ่คนหนึ่งจริง ๆ ช่างเหมาะสมดั่งกิ่งทองใบหยก เข้ากันได้ดียิ่งกับฮ่องเต้แคว้นเจียงผู้งามสง่าผึ่งผายพระองค์นั้น
เมื่อมองดูเครื่องประดับไข่มุกมรกตที่แกว่งไกวส่ายไปมาเต็มศีรษะของเขา อิ่งปู้หลีก็ทั้งอยากหัวเราะทั้งร้องไห้ไม่ออก
“เจ้านี่นะ อัญมณีบนศีรษะส่องประกายเกินไปแล้ว วิบวับแยงตาข้าอยู่ตลอดเวลา”