ตอนที่ 209 เปิ่นหวังจะไม่สวมเครื่องแต่งกายสตรีอีกแล้ว

กลิ่นหอมของสมุนไพรอบอวลเตะจมูกอยู่ในตรอก ดูคล้ายลานเรือนของราษฎรสามัญทั่วไป หน้าประตูปลูกต้นไม้ผลไว้ต้นหนึ่ง บนกิ่งก้านออกผลไม้สีแดงสดใสอยู่สองสามผล

นางเอื้อมมือเด็ดมาผลหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ เช็ดกับสาบเสื้อไปมาเบา ๆ แล้วกัดไปหนึ่งคำ ทั้งกรอบทั้งฉ่ำหวาน จากนั้นนางจึงยื่นผลไม้ที่ถูกกัดไปแล้วหนึ่งคำไปจ่อตรงหน้าเฉวียนจิ่วโจว

“ลองชิมดูสิ”

เฉวียนจิ่วโจวมิได้รังเกียจแม้แต่น้อย เขากัดลงไปตรงรอยที่นางเพิ่งกัดไปอีกหนึ่งคำโดยตรง ไม่รู้ว่าเป็นผลไม้อะไรกัน เปลือกนอกสีแดง ด้านในสีขาว น้ำในผลไม้มีความหวานละมุนอันเป็นเอกลักษณ์จริง ๆ

ย้อนนึกถึงวันวานในอดีต เพราะแอบเด็ดผลไม้ชนิดนี้ไปผลหนึ่ง นางจึงจำต้องยอมรับปรมาจารย์จำเป็นมาคนหนึ่งอย่างไม่เต็มใจ และต้องฝังเข็มอยู่ในร้านสมุนไพรโอสถแห่งหนึ่งนานถึงสามเดือน