เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฝ่าบาท”
อิ่งปู้หลียังคงปฏิบัติต่อนางด้วยความเคารพนอบน้อม เพียงแต่ความเคารพนี้ได้เปลี่ยนจากการปฏิบัติต่อผู้บังคับบัญชามาเป็นการให้เกียรติกษัตริย์ผู้ครองแคว้นอีกแคว้นหนึ่งแล้ว
“เป็นอะไรไปหรือ ไม่ได้พบซวนซวนหรอกหรือ” เจียงอวิ๋นซีประหลาดใจเล็กน้อย
อิ่งปู้หลีมีสีหน้าหดหู่ “พบแล้ว แต่นางไม่ยอมไปกับข้า”
“เรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไรกัน”
เจียงอวิ๋นซีรู้ดีว่าซวนซวนคิดถึงเขามากเพียงใด โดยเฉพาะตอนที่พวกนางเลือกชุดแต่งงานด้วยกัน แววตาของซวนซวนดูราวกับปรารถนาให้ตนเองได้สวมใส่ ไฉนจึงไม่ยินยอมไปกับเขาเล่า
“นางโกรธเคือง ขุ่นแค้นที่ข้าไม่ได้ติดต่อหานางเป็นเวลานานถึงเพียงนี้ ทว่า ข้าเองก็เป็นคนเช่นนี้ ก่อนที่เรื่องราวยังไม่สำเร็จ ย่อมไม่ปรารถนาจะเอ่ยปาก เพราะยิ่งหวังมาก ก็ยิ่งผิดหวังมาก ข้าไม่อยากทำให้นางต้องผิดหวัง