เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเจ๋อตานนึกไม่ถึงว่าจดหมายฉบับนี้จะตกอยู่ในมือของเจียงอวิ๋นซี หลังจากลอบด่าทอจ้าวหมิงเยวี่ยในใจว่าเป็นตัวไร้ประโยชน์คำหนึ่งแล้ว จึงหันไปส่งยิ้มอย่างเปี่ยมเมตตาให้แก่คณะทูตที่เจียงอวิ๋นซีส่งมา
“ในจดหมายฉบับนี้เขียนไว้อย่างชัดเจน องค์หญิงซีเยวี่ยเป็นเจ้าแคว้นเปอร์เซียจ้าวหมิงเยวี่ยที่ส่งคนพากลับมาส่งยังแคว้นชิง ซูซีเยวี่ยเป็นองค์หญิงแห่งแคว้นชิง ข้าเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของนาง ส่งมาถึงหน้าประตูบ้านแล้วจะมิรับไว้ได้อย่างไร
หวังเพียงฝ่าบาทของพวกเจ้าจะเอาใจเขามาใส่ใจเรา เห็นใจคนเป็นพี่ชายเช่นข้าบ้าง
คราแรกที่ตัดสินใจส่งองค์หญิงซีเยวี่ยไปยังแคว้นของพวกเจ้า ช่างสะเพร่ายิ่งนักจริง ๆ คราแรกนั้นคิดว่าฝ่าบาทของพวกเจ้าเป็นบุรุษ การส่งซีเยวี่ยให้ฝ่าบาทก็มีเจตนาเชื่อมสัมพันธไมตรีผ่านการอภิเษกจริง ๆ