ตอนที่ 172 จักรพรรดินีเจ้าเล่ห์อย่าหวังจะได้เงินของเหล่าจื่อ!

“ฝ่าบาททรงสง่างามยิ่งนัก!”

เมื่อมองดูท่าทางคลั่งไคล้ของกลุ่มหญิงสาวเหล่านั้น กลุ่มลูกผู้ชายนายท่านต่างก็กอดอก เบะปาก แสดงสีหน้าอิจฉาตาร้อน

“ก็แค่นั้นมิใช่หรือ ก็ธรรมดาเพียงนี้ ชายก็ไม่เชิงชาย หญิงก็ไม่เชิงหญิง…”

ชั่วพริบตาถัดมา เมื่อเห็นนางเพราะดื่มสุรา ใบหน้าขาวผุดผ่องจึงผุดริ้วรอยเมามายจาง ๆ เป็นสีชมพูระเรื่อบางเบา ดวงตาดอกท้ออันเป็นประกายคู่นั้นพลันพร่าเลือนเคลือบหมอก พวกเขาก็จ้องมองตาค้างในทันใด

หากเป็นสตรี คงเป็นหญิงงามล่มเมืองอย่างแท้จริง

ชายผู้หนึ่งใช้ข้อศอกสะกิดคนที่เพิ่งเอ่ยปากดูแคลนแต่บัดนี้กลับมองตาค้าง แล้วเอ่ยหยอกล้อ “รู้ซึ้งถึงความสุขของผู้สำเร็จราชการหรือยังเล่า”

เฉวียนจิ่วโจวซึ่งอยู่ไกลถึงจงหยวนเพื่อบรรเทาภัยพิบัติจามออกมาอย่างแรงหนึ่งที

เขารู้สึกว่าเจอกับผีเข้าจริง ๆ แล้ว แดดแผดเผาเช่นนี้ยังจะจามได้อีกหรือ