ตอนที่ 171 นางหนี มันไล่กวด นางแม้มีปีกก็ยากบินหนี

“อวิ๋นซี……”

แม้เจียงอวิ๋นซีจะยังมิได้อ่านจดหมาย ทว่าก็คาดเดาได้ถึงแปดเก้าส่วนว่าข้างในกล่าวอะไรกันไว้

นางเกาะแขนของนางไว้ พลางร่ำไห้จนน้ำตานองหน้าราวดอกสาลี่ต้องหยาดพิรุณ

“ขอบใจเจ้าที่ทำให้ข้ามองเห็นธาตุแท้ของเขา และทำให้ข้ามองเห็นตัวเองได้กระจ่างชัด”

เจียงอวิ๋นซีเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “พี่ชายเจ้า เขาว่าอะไรกันบ้าง”

ซูซีเยวี่ยสะอึกสะอื้น “เขาบอกให้ข้าดูแลตัวเองให้ดี ชิงเอาความไว้เนื้อเชื่อใจจากจ้าวหมิงเยวี่ยมาให้ได้ จากนั้น ภายหน้าก็คอยรายงานความเคลื่อนไหวของจ้าวหมิงเยวี่ยให้เขาทราบ……

หากข้าตามท่านเหมยผู้นั้นกลับไปจริง ๆ ก็คงมีชะตากรรมมิต่างอันใดกับตัวแทนผู้นั้น เขาตั้งใจจะมอบข้าให้แก่จ้าวหมิงเยวี่ยอยู่แล้ว มิเช่นนั้นไฉนจึงให้จ้าวหมิงเยวี่ยมาช่วย แต่ตนเองกลับไม่คิดจะมาช่วยเล่า