ตอนที่ 160 ยังไม่ทันพูด หน้าก็แดงก่อนแล้ว "คิดถึงข้าหรือไม่?

“ข้า... ข้าชอบเจ้ายิ่งนัก!”

เฉวียนจิ่วโจวที่ยืนอยู่ด้านข้าง ยืนกรานจะตามนางออกมาด้วย: ???

มิน่าเล่า มิน่าเล่าเจ้าตัวไร้ประโยชน์ถึงไม่เต็มใจให้เขาตามมา ที่แท้ก็ออกมาพบสาวน้อยนี่เอง

ธวัชหลากสีในบ้านไม่ล้ม ธวัชหลากสีนอกบ้านโบกสะบัด...

ดูท่าภายหน้าคงต้องจับตาดูให้แน่นหนาขึ้นเสียแล้ว!

เจียงอวิ๋นซีมีสีหน้ากระอักกระอ่วน “แต่เราเป็นจักรพรรดินี!”

“ข้ารู้!”

ยามนี้ ในดวงตาที่องค์หญิงจาวจาวทอดมองนางเต็มไปด้วยประกายดาวดวงน้อย ๆ เจียงอวิ๋นซีเองก็สัมผัสได้ว่าความกดอากาศรอบกายกำลังลดต่ำลง

“ความชอบเช่นนี้มิใช่ความรักฉันชายหญิง แต่เป็นความเลื่อมใสและความบูชา!”

ความชื่นชมที่องค์หญิงจาวจาวมีต่อเจียงอวิ๋นซีนั้นล้วนออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ: