ตอนที่ 159 เจ้า ถูกลิขิตให้เป็นสิ่งของในถุงของเรา

“หากว่า เปิ่นหวังไม่ได้เป็นฝ่ายตามเกี้ยวฝ่าบาทก่อน เช่นนั้นแล้ว หรือว่าเจ้ากับข้าจะไม่มีวันนี้กันนะ”

แม้จะทำท่าทางคล้ายปลาปักเป้าน้อย ทว่ายังคงแอบจ้องมองนางอย่างเงียบงัน รอคอยคำตอบของนางด้วยความตื่นเต้นระคนคาดหวัง

เจียงอวิ๋นซียกมือข้างหนึ่งลูบท้องอย่างตั้งใจและไม่ตั้งใจ พลางหัวเราะเบา ๆ “เช่นนั้นเจ้าเสียใจภายหลังหรือไม่เล่า”

“ไม่เสียใจพ่ะย่ะค่ะ”

“ในเมื่อไม่เสียใจภายหลัง เช่นนั้นหากย้อนกลับมาได้อีกครา เจ้าก็ยังคงเลือกเช่นนี้อยู่ดี มิใช่หรือ”

ดวงตาดอกท้อคู่สวยของนางทอดสายตามองเขาอย่างเฉียบคม แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาชนะให้ได้

“เจ้า ถูกกำหนดให้เป็นสิ่งของในกระเป๋าของเราอยู่แล้ว”