ตอนที่ 148 ขอบตาแดงก่ำ ร่างที่คุกเข่าเหยียดตรงอดสั่นเทาไม่ได้

“ฝ่าบาท แย่แล้วเพคะ เหนียงเหนียงเหรินเจาอี๋หายตัวไปแล้ว~”

เจียงอวิ๋นซีได้ยินดังนั้น ภายในใจก็พลัน “กระตุกวูบ” ขึ้นมาตามจิตสำนึก

เมื่อเช้านางเพิ่งจะกินอาหารเช้ากับเริ่นซวนซวนไป เหตุใดจึงหายตัวไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเด็กในท้องของนางสำคัญยิ่งยวด รอบโถงตำหนักของนาง นางจึงวางกำลังองครักษ์เงาไว้ไม่น้อย เหตุใดจึงหายสาบสูญไปกะทันหันได้เล่า

เสี่ยวหมี่สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยว่า “เหนียงเหนียงจะต้องดื่มซุปกระเพาะปลากับเก๋ากี้บำรุงครรภ์หนึ่งชามทุกบ่ายยามเซิน เวลานี้ย่อมต้องอยู่ในตำหนักเป็นแน่ ทว่าวันนี้ถึงเวลาดื่มซุปแล้ว ข้ารับใช้ตามหาทั่วทั้งพระราชวังก็ยังหานางไม่พบเจ้าค่ะ”

เจียงอวิ๋นซีพินิจมองนาง “เจ้าพบนางครั้งสุดท้ายเมื่อเวลาอะไรกัน”