ตอนที่ 147 ท่านพ่อของข้าตายอย่างไร?

เจียงอวิ๋นซีเม้มริมฝีปากนิ่งเงียบ เอี้ยวตัวเอนไปข้างหลังเล็กน้อย เชิดหน้ากวาดสายตามองข้ามเขาเช่นนั้น ความน่าเกรงขามอันเป็นของผู้ปกครองแผ่ซ่านออกจากรอบกายนาง เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันหนักหน่วงถาโถมเข้าใส่ใบหน้า

ไม่อาจคาดเดาอารมณ์ยินดีหรือโกรธเกรี้ยวจากสีหน้าของนางได้ นางมิได้เอ่ยคำใด ทว่าดวงตาอันเย็นชาคมกริบคู่นั้นที่จับจ้องเขากลับบ่งบอกท่าทีของนางอย่างชัดเจนแล้ว

เสี่ยวซุ่นจื่อข้างกายนางเอ่ยแทน “บังอาจ! เจ้าอาศัยอะไรกันมาออกคำสั่งกับฝ่าบาท!”

เจียงอวิ๋นซียกมุมปากขึ้นน้อย ๆ เอ่ยอย่างเนิบนาบ “ใต้หล้านี้ ใคร ๆ ต่างก็ใส่ร้ายเราได้ การใส่ร้ายเช่นไร เราจำเป็นต้องตอบรับทั้งหมดด้วยรึ”

เอ่ยจบ นางก็ลุกขึ้น “กลับตำหนัก”