กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เรื่องบางเรื่อง ก็ใช่ว่าจะต้องทำตอนกลางคืนเสียหน่อย…”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เฉวียนจิ่วโจวจึงหัวเราะเยาะอย่างไม่ใส่ใจ
อย่างไรเสียที่นี่ก็อยู่บนรถม้า ด้านนอกยังมีสารถีอยู่ เฉวียนจิ่วโจวคิดว่าตัวไร้ประโยชน์ต้องเป็นพวกดีแต่ปากไม่ทำจริงอีกตามเคย จึงมิได้ใส่ใจแม้แต่น้อย ซ้ำยังยกสองมือขึ้นหนุนท้ายทอยอย่างผ่อนคลาย พลางทอดมองนางนิ่ง ๆ
ทว่ายามเห็นนางปลดสายรัดเอวของเขาออกอย่างใจเย็น เขากลับตกตะลึงจนตาค้าง
ยิ่งไปกว่านั้นนางยังมัดมือของเขาอย่างคล่องแคล่ว แล้วผูกติดไว้กับรถม้า
จากนั้น ก็เห็นนางปลดแถบผ้าผูกผมออก แล้วนำมามัดปิดริมฝีปากของเขาไว้
“ชู่”
นางทำสัญญาณมือให้เงียบเสียง
ม่านตาของเฉวียนจิ่วโจวพลันหดเล็กลง
“อืม…”