เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีแดงระเรื่อแปลกประหลาดสายหนึ่งพลันแผ่ซ่านจากปลายใบหูลามไปจนถึงโคนหูของเขาทันที
ค่ำคืนนั้น เจียงอวิ๋นซีเอ่ยถามเขา “เลือกคนไปถึงไหนแล้ว”
อิ่งปู้หลีกล่าว “เลือกได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“เลือกผู้ใด”
อิ่งปู้หลีไร้ความรู้สึก “เลือกผู้ใต้บังคับบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”
เจียงอวิ๋นซีเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน
อิ่งปู้หลียังคงอธิบายอย่างสงบต่อไป “เหนียงเหนียงตรัสว่า ผู้ใต้บังคับบัญชาคือคนที่ฝ่าบาททรงไว้วางพระทัยที่สุด หากเป็นผู้ใต้บังคับบัญชา จะไม่สร้างความลำบากให้ฝ่าบาท น้ำ... น้ำดีไม่ไหลออกนานอกพ่ะย่ะค่ะ”
ประโยคสุดท้ายนั้น เขาพูดไม่ออกจริง ๆ
เจียงอวิ๋นซีหลุดหัวเราะ “พรืด” ออกมา “เจ้ามิต้องซื่อตรงถึงขั้นรายงานทุกคำที่นางพูดแก่เราหรอก นางก็เป็นเช่นนี้ ดูภายนอกเป็นคุณหนูตระกูลขุนนางที่เรียบร้อยอ่อนหวาน แต่วาจาขันยิ่งนัก”