กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเจ๋อตานลอบขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“เรากับฝ่าบาทมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันถึงเพียงนี้ เอ่ยถึงเรื่องเงินทองมิทำร้ายน้ำใจกันหรอกหรือ ย่อมต้องมอบให้ฝ่าบาทอยู่แล้ว เราตั้งใจว่าจะมอบให้ฝ่าบาท 1,000 คัน!”
เฉวียนจิ่วโจวกล่าวว่า “เช่นนั้นฝ่าบาทก็ทรงใจกว้างยิ่งนัก นี่เป็นเงินถึง 1,000 ตำลึงเชียวนะ! ทว่าความหมายแฝงของร่มนี้อาจมิดีนึก ในแคว้นเจียง ร่ม พ้องเสียงกับคำว่า ‘แยกย้าย’ นี่หมายจะให้แยกย้ายกันกระมัง!”
เจียงอวิ๋นซีได้ยินวาจาประชดประชันเหน็บแนมของเฉวียนเจียวเจียวก็อยากจะหัวเราะ ทว่าเพื่อศักดิ์ศรีของประมุขแห่งแผ่นดินจึงต้องข่มไว้ คงสีหน้าสงบเยือกเย็นเอาไว้
สีหน้าของซูเจ๋อตานพลันกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที
“เช่นนั้นเป็นเราที่เสียมารยาทแล้ว”
“มิเป็นไร วัฒนธรรมระหว่างดินแดนที่แตกต่างย่อมมีความคลาดเคลื่อนกัน ควรเคารพและเข้าใจซึ่งกันและกัน”