กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาของซูเจ๋อตานไม่เคยละไปจากใบหน้าของนางเลยแม้แต่น้อย...
เฉวียนจิ่วโจวยังไม่เคยมีความรู้สึกรุนแรงถึงเพียงนี้มาก่อน
เขารู้สึกว่าซูเจ๋อตานมุ่งตรงมาหาเจ้าตัวไร้ประโยชน์ชัด ๆ!
เป็นดังคาด เขาเดินตรงเข้ามาหานางโดยไม่สนใจผู้ใด เดินตรงมาหยุดอยู่เบื้องหน้านาง มุมปากผุดรอยยิ้มขึ้นสายหนึ่ง “อวิ๋นซี สบายดีหรือไม่”
ความรู้สึกไม่สบอารมณ์สายนั้นผุดขึ้นมาในใจอีกครา
เมื่อได้ยินคำเรียกขานนี้ เจียงอวิ๋นซีพลันรู้สึกชาไปทั้งใบหน้า
นางกับซูเจ๋อตานสนิทสนมกันถึงเพียงนั้นตั้งแต่เมื่อใดกัน
ทว่า อย่างไรเสียต่างฝ่ายต่างก็เป็นผู้ปกครอง การแสดงออกตามมารยาทภายนอกยังคงต้องกระทำ นางจึงยังคงรักษารอยยิ้มที่สุภาพและเหมาะสมไว้บนใบหน้า “จักรพรรดิชิง”
“ฝ่าบาทเพิ่งจะสืบทอดราชบัลลังก์ สละเวลาจากภารกิจอันรัดตัวมาเยือนแคว้นเจียง เรา รู้สึกเป็นเกียรติยิ่งนัก!”