เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดิมทีเฉวียนจิ่วโจวค่อนข้างเบิกบานใจ ทว่าพอคิดดูอีกที เจ้าตัวไร้ประโยชน์อาจเคยใช้วิธีนี้เอาอกเอาใจสตรีมานับไม่ถ้วนแล้ว สีหน้าจึงพลันมืดมนลงอีกครา
เหอะ เจ้าคนสารเลว
เจียงอวิ๋นซี : ???
เจียงอวิ๋นซีไม่รู้ว่าตนไปล่วงเกินสิ่งใดเขาเข้าอีก เดิมทีสีหน้ายังดีอยู่แท้ ๆ ไฉนจึงเปลี่ยนไปอีกแล้ว
หรือว่ากับข้าวจะไม่ถูกปาก?
แลเห็นบนโต๊ะกลมจัดวางขาหมูพะโล้ เนื้อวัวหมัก แกะย่างทั้งตัว หมูตงพัว ไก่ต้มซอส ลูกชิ้นหัวสิงโต... จัดวางไว้เต็มเอี้ยด ล้วนเป็นอาหารจานหลักชั้นเลิศ ไม่มีจุดใดเสียมารยาทแม้แต่น้อยนี่นา!
“ท่านอ๋อง เชิญ”
นางผายมือทำท่าเชื้อเชิญอย่างสุภาพนอบน้อม
เฉวียนจิ่วโจวนั่งลงแล้วเอ่ย “บรรยากาศที่นี่นับว่าไม่เลวทีเดียว ก่อนหน้านี้ฝ่าบาทเคยเชิญคนมาทานข้าวบนเรือกี่คนแล้ว?”
เจียงอวิ๋นซีเอ่ยอย่างแปลกใจ “ไม่มีนี่ เจ้าเป็นคนแรกที่เราเชิญ”