ตอนที่ 64 เสียงกรนดังเพียงนั้น ก็มีแค่เปิ่นหวังที่ทนเจ้าได้

เจียงอวิ๋นซีหัวเราะจนน้ำตาแทบเล็ด

“เช่นนั้นเจ้าก็แต่งเลย เจ้าแต่งเลย”

เฉวียนจิ่วโจวกล่าวอย่างจริงจัง “ขอเพียง คนที่เปิ่นหวังพึงใจยอมตกลงอยู่ร่วมกับเปิ่นหวัง เปิ่นหวังย่อมแต่งแน่นอน”

เจียงอวิ๋นซีรู้สึกขบขัน จึงเย้าแหย่เขา “แล้วหากจะให้เจ้าออกเรือนแต่งเข้าเล่า”

ใบหน้าของเฉวียนจิ่วโจวพลันขัดเขินและกระอักกระอ่วนขึ้นมาในทันใด ปลายใบหูก็แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

ชั่วครู่จึงเอ่ยปาก “ก็ยินดีเช่นกัน”

ในใจของเจียงอวิ๋นซีสั่นสะท้านอย่างยิ่ง

รถม้าตกอยู่ในความเงียบงันอันพิลึกพิลั่น เฉวียนจิ่วโจวกระแอมไอเบา ๆ

“เปิ่นหวังมิได้มีเจตนาอื่น ฝ่าบาทอย่างไรก็ต้องระวังพวกสตรีในฝ่ายในไว้บ้าง อย่าได้เหมือนท่านลุงของข้าเป็นอันขาด ที่ทุ่มเทจิตใจไปทั้งหมด สุดท้ายกลับถูกทำร้ายจนบอบช้ำไปทั้งกาย…”