เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“วิธีอะไรกันหรือ”
อิ่งปู้หลีรวบรวมความคิดครู่หนึ่งจึงเอ่ยปาก “การลักพาตัวพ่ะย่ะค่ะ!”
“ผู้ใต้บังคับบัญชาสามารถให้คนส่งจดหมายไปถึงผู้สำเร็จราชการ ทำทีประหนึ่งว่าการลักพาตัวฝ่าบาทไป แล้วเรียกเอาค่าไถ่สักก้อนหนึ่งจากผู้สำเร็จราชการพ่ะย่ะค่ะ”
เจียงอวิ๋นซียกเท้าขึ้น แทบทนไม่ไหวอยากจะถีบออกไปสักที “เจ้าไปเรียกเอาค่าไถ่จากเขาเนี่ยนะ เขาเอาอะไรกันมาไถ่ตัวข้ากัน”
อิ่งปู้หลีกระแอมเบา ๆ “ท่านเป็นกษัตริย์ เขาเป็นข้า มิสู้ลองดูสักหน่อยหรือพ่ะย่ะค่ะ เช่นนี้ฝ่าบาทก็จะมีบันไดลงให้เสด็จกลับ ทั้งยังสามารถดูได้ว่าผู้สำเร็จราชการมีความจงรักภักดีต่อฝ่าบาทหรือไม่”
เจียงอวิ๋นซีคิดในใจ ไม่จำเป็นต้องลองเลยสักนิด เขามีความจงรักภักดีผายลมใดต่อนางกัน เพียงแต่ว่า ตอนนี้นางยังช่วยเขารักษาอาการปวดศีรษะอยู่ ดังนั้นก็น่าจะพอมีค่าอยู่บ้างกระมัง บางที... เขาอาจจะยอมจ่ายเงินสักหน่อยหรือไม่