กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉวียนจิ่วโจวช้อนสายตาขึ้นมองพลางเป่าชาเบา ๆ :
“เปิ่นหวังคิดจะปลิดชีวิตเจ้า ยามนี้ก็ย่อมได้ ไยต้องรอจนถึงยามที่ผู้คนจับจ้องมากมายเช่นนั้น”
“เช่นนั้นท่านอ๋องมิตรัสอธิบายสักหน่อยหรือ ว่าเหตุใดศรที่ทหารส่วนตัวของท่านใช้ ถึงได้ไปปรากฏอยู่ที่นั่นเล่า”
“ศรเหล็กเช่นนี้มิใช่ของใช้แล้วทิ้ง ทหารของเปิ่นหวังเคยสู้กับผู้ใด บนตัวผู้นั้นก็ย่อมอาจนำศรของเปิ่นหวังติดไปด้วยได้ การที่พบศรของเปิ่นหวังมันแปลกประหลาดนักหรือ”
เจียงอวิ๋นซีตรัสว่า “เราก็คิดเช่นนี้ ทว่าเรื่องนี้ก็ต้องบอกกล่าวแก่เจ้า อาจมีผู้ใดล่วงรู้ถึงพันธมิตรเซียนระหว่างพวกเราในเงามืดแล้ว และคิดจะยุยงให้แตกแยก”
ขณะตรัส ก็ยื่นมือออกไปหมายจะปลดปิ่นปักผมหยกบนศีรษะของเขา
ผู้ใดจะรู้ เฉวียนจิ่วโจวพลันคว้าข้อมือของนางเอาไว้แน่น “เจ้ากำลังทำอะไรกัน?!”