ตอนที่ 2 กอดขาใหญ่ของเขาไว้

ซีกงกงกวาดสายตามองเหล่าขุนนางแวบหนึ่ง แล้วจึงอ่านต่อว่า

“เห็นแก่อวิ๋นซียังเยาว์วัย ยังไม่ถึงวัยสวมกวาน เราขอแต่งตั้งอ๋องเฉวียนเฉวียนจิ่วโจวเป็นผู้สำเร็จราชการเป็นกรณีพิเศษ! ให้คอยช่วยเหลืออวิ๋นซีร่วมกันดูแลราชการแผ่นดิน—ขอจบราชโองการเพียงเท่านี้”

“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

เจียงอวิ๋นอี้ดวงตาแดงก่ำ ก้าวขึ้นไปข้างหน้าแย่งราชโองการมา หมายจะมองตัวอักษรด้านบนให้ชัดเจน แล้วพบว่าที่เขียนอยู่ด้านบนคือเจียงอวิ๋นซีจริง ๆ

เจียงของเจียงอวิ๋นซี

อวิ๋นของเจียงอวิ๋นซี

ซีของเจียงอวิ๋นซี!

เป็นลายพระหัตถ์ของจักรพรรดิคังหนิงจริง ๆ ด้านบนยังประทับตราประทับหยกสีแดงสดเอาไว้ด้วย!

ทันใดนั้น แววตาของเขาพลันวาบผ่านด้วยไอสังหาร หมายจะฉีกทำลายราชโองการทิ้ง ซีกงกงที่อยู่ด้านข้างแอบจับตาดูเขาอยู่นานแล้ว ประกายเย็นเยียบวาบผ่านในดวงตา ลูกประคำราชสำนักเม็ดหนึ่งดีดใส่หัวเข่าของเขา เขาซวนเซไปวูบหนึ่ง ฎีกาในมือก็ลอยกระเด็นออกไป

ซีกงกงโผตัวเข้าไป รับเอาไว้ได้อย่างมั่นคง สายตาอันเปี่ยมบารมีกวาดมองเหล่าขุนนาง