กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 255 ฮ่องเต้ปล่อยอ๋องอันไป
ณ จวนอ๋องอันในราตรีสงัด เซียวจิ่นอวี๋นั่งอยู่บนรถเข็น สีหน้าของเขามืดหม่น มือกำจดหมายลับฉบับหนึ่งแน่น ยิ่งอ่านก็ยิ่งหงุดหงิด
ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าเร่งร้อนพลันดังมาจากนอกประตู องครักษ์เข้ามารายงานว่า “องค์ชาย พ่อสามีหลี่มา ขอรับ เขาบอกว่าถือราชโองการมาด้วย”
มือของเซียวจิ่นอวี๋สั่นไหว จดหมายลับเกือบร่วงลงพื้น เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนฝืนทำใจให้สงบ แล้วสั่งให้องครักษ์ข้างกายเข็นเขาออกไป
หลี่ฝูเฉวียนยืนอยู่ในห้องโถงกลาง มือประคองราชโองการสีเหลืองสด ใบหน้าเคร่งขรึมไร้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เช่นทุกวัน เมื่อเห็นเซียวจิ่นอวี๋ออกมา เขาจึงเปล่งเสียงแหลมสูงว่า “อ๋องอัน เซียวจิ่นอวี๋ รับราชโองการ...”
เขาคิดจะคุกเข่าลง แต่ถูกหลี่ฝูเฉวียนห้ามไว้ “ขาขององค์ชายไม่สะดวก นั่งอยู่ก็พอขอรับ” จุดประสงค์ของเขาคือมาอ่านราชโองการ หากเพราะการอ่านราชโองการฉบับหนึ่งแล้วทำให้ขาขององค์ชายต้องบาดเจ็บหนักกว่าเดิม จนพรุ่งนี้ออกจากเมืองไม่ได้ เช่นนั้นปัญหาของเขาคงใหญ่โตแน่
หลี่ฝูเฉวียนคลี่ราชโองการออก แล้วอ่านทีละคำจนจบ ก่อนม้วนราชโองการกลับและยื่นไปตรงหน้าเขา