เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 254 เซียวจิ่งหานตำหนิ
แต่ฟังแล้วในใจเหตุใดจึงโกรธนัก
ไม่ได้ อดทนชั่วขณะก็เป็นถุงน้ำในรังไข่ ถอยไปหนึ่งก้าวก็เป็นต่อมน้ำนมขยายตัว ต่อให้ไม่หักขาพวกมันทั้งสองข้าง ก็ต้องเอากลับคืนมาให้ได้
นางมองคนสองคนข้างนอกแล้วกำหมัดชูขึ้น “ปล่อยชีวิตหมา ๆ ของพวกเจ้าไว้อีกสักสองสามวัน ถึงเวลาข้าจะมาเก็บเอง”
พูดจบก็อาศัยการเคลื่อนที่ในพริบตาผ่านมิติไปยังห้องใต้ดินที่นางเคยมา เพราะเมื่อครู่ใช้พลังพิเศษตรวจดูแล้ว ในห้องใต้ดินมีหีบวางเพิ่มอีกมาก นางจึงถือโอกาสที่มาแล้วเก็บมันไปเสียเลย
ในเมื่อมากันแล้ว จะมีเหตุผลใดให้กลับมือเปล่า
มาถึงห้องใต้ดิน เปิดกลอนประตูออกแล้ว มองเห็นหีบข้างในน้อยกว่าครั้งก่อนอยู่มาก แต่จะมีเนื้อแล้วยังรังเกียจขนมากได้อย่างไร
เก็บทั้งหมด ต่อให้เหลือไว้สักนิดก็นับว่านางเมตตาแล้ว
นางโบกมือครั้งเดียว หีบบนพื้นก็เข้าสู่มิติของนางทั้งหมด ห้องใต้ดินตรงหน้าพลันว่างเปล่าในชั่วพริบตา
คิดว่าธุระเสร็จแล้ว รีบกลับไปดีกว่า หากเซียวจิ่งหานกลับมาแล้วรู้ว่านางออกมาอีก เขาต้องโมโหขึ้นมาอีกแน่