เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 236 ภรรยา สามีผู้นี้หิวแล้ว
คนทั้งครอบครัวร่วมรับประทานอาหารกันอย่างคึกคักครึกครื้น จากนั้นจึงขึ้นรถม้ากลับจวนอ๋อง พอกลับถึงเรือนไห่ถัง ก็มีบ่าวชายมารายงานทันที “พระชายา คุณชายน้อยตระกูลหวังบอกว่าอยากพบท่านขอรับ”
“คุณชายน้อยตระกูลหวังหรือ ใครกัน” นางมองดูหญิงรับใช้วัยเยาว์ที่เข้ามาส่งข่าวด้วยสีหน้างุนงงสงสัย
ไป๋จื่อเอ่ยเตือนเสียงเบาอยู่ข้างกายนาง “พระชายาองค์รัชทายาท ท่านลืมแล้วหรือเจ้าคะ ก็สองพี่น้องพวกหวังจือชิวนั่นอย่างไร ตอนนี้พวกเขายังอาศัยอยู่ในจวนอ๋องอยู่เลย หากเป็นบ่าวคงโยนคนออกไปตั้งนานแล้ว”
ยามที่นางเอ่ยคำพูดนี้ออกมา ก็โกรธจนสองแก้มป่องพอง
ซ่งอวิ๋นซีจิ้มศีรษะของนางอย่างขบขัน “พวกนางตอนนี้ยังครองตำแหน่งอนุภรรยาจวนอ๋องอยู่ จะเอ่ยปากขับไล่ก็ขับไล่ได้อย่างไร อีกอย่าง นางก็แค่ครองตำแหน่งไปเท่านั้น จวนอ๋องยังจะเลี้ยงดูคนคนหนึ่งไม่ไหวเชียวหรือ”
“อย่าพูดอีกเลย พวกเราไปดูตอนนี้เถิดว่าเขามีเรื่องอันใด”
ไป๋จื่ออยากจะกล่าวว่ามีเหตุผลใดที่ต้องให้พระชายาองค์รัชทายาทไปพบด้วยตนเอง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าพวกเขาต่างเป็นผู้ที่เคยช่วยชีวิตองค์รัชทายาทไว้ ในที่สุดจึงมิได้เอ่ยปาก