ตอนที่ 217 เปิดโปงแผนร้ายของไทเฮา

ตอนที่ 217 เปิดโปงแผนร้ายของไทเฮา

เซียวจิ่งหานกล่าวพลางลุกขึ้น หยิบเสื้อคลุมกันหนาวแล้วเตรียมเดินออกไป ซ่งอวิ๋นซีอ้าปากหุบปากอยู่หลายครั้ง ทว่าท้ายที่สุดก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมา

นางอยากบอกว่ายังเหลือเวลาอีกนานกว่าจะฟ้าสาง ทว่าอย่างไรเสีย นั่นก็คือเสด็จพ่อแท้ ๆ ของเขา หากฝืนรั้งเขาให้อยู่บ้าน เกรงว่าในใจเขาคงอึดอัดไม่น้อย เช่นนั้นก็ปล่อยให้เขาไปตากลมหนาวหน้าประตูตำหนัก ให้สมองปลอดโปร่งขึ้นบ้างก็ดี

ซ่งอวิ๋นซีถอดเสื้อผ้าเตรียมเข้านอน หลังทายาที่เท้าแล้ว นางรู้สึกปวดแสบร้อนอยู่บ้าง

ส่วนเซียวจิ่งหานควบม้ามุ่งหน้าไปยังพระราชวังตลอดทาง ลมหนาวเย็นพัดปะทะใบหน้า ทว่าในใจกลับสับสนว้าวุ่นอย่างยิ่ง

เขาหวาดกลัว กลัวว่าพิษในพระวรกายของเสด็จพ่อจะไร้ยารักษา กลัวว่าเหตุการณ์พลิกผันครั้งนี้จะพัวพันภรรยาและลูก ๆ ของเขา หากเลือกได้ เขายอมพาเด็ก ๆ ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายธรรมดาเสียยังดีกว่า

เมื่อมาถึงหน้าประตูตำหนัก นอกจากทหารรักษาวังแล้ว องครักษ์ผู้คุมประตูตำหนักก็เข้ามาโค้งเอวประสานมือคารวะพลางกล่าวว่า “ผู้น้อยคารวะท่านอ๋อง ไม่ทราบว่าวันนี้ท่านอ๋องเสด็จมาแต่เช้าด้วยเหตุใด ยังไม่ถึงเวลาเปิดประตูเลยขอรับ”