ตอนที่ 216 เข้าทางลับยามค่ำคืน

ตอนที่ 216 เข้าทางลับยามค่ำคืน

เซียวจิ่งหานลุกขึ้นจากพื้น ปัดฝุ่นบนร่างกาย พลางเหลือบมองแก้มแดงก่ำของซ่งอวิ๋นซี จู่ ๆ เขาก็รู้สึกราวกับมีฝูงมดไต่ยุบยับอยู่ในใจ

เขาหันไปมองเหล่าหญิงรับใช้และองครักษ์ที่ยืนมุงดูอยู่หน้าประตู สีหน้าพลันเย็นชา ก่อนเอ่ยเสียงขรึมว่า “ยังยืนทื่ออยู่ที่นี่อีก พวกเจ้าไม่มีงานทำกันหรือ?”

ชั่วพริบตา ผู้คนในลานบ้านก็พากันแยกย้ายราวฝูงนกแตกตื่น หญิงรับใช้หลายคนยกชายกระโปรงวิ่งเหยาะ ๆ หายลับไปตรงหัวมุมระเบียงคด ส่วนองครักษ์ทั้งหลายก็ก้มหน้าก้าวเร็ว ๆ ถอยออกไปนอกประตูลานบ้าน แต่ละคนไหล่ยังสั่นน้อย ๆ ทว่ามิกล้าหันกลับมามองอีกแม้แต่แวบเดียว

เซียวจิ่งหานเอื้อมมือไปปิดประตูจากด้านใน ห้องจึงกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง

ซ่งอวิ๋นซียังคงยืนอยู่ข้างโต๊ะ มือถือถ้วยชาใบนั้นอยู่ รอยแดงตรงใบหูแผ่ลามไปถึงลำคอแล้ว นางลอบเหลือบมองเซียวจิ่งหานแวบหนึ่ง แววตาร้อนแรงในดวงตาของเขาทำให้หัวใจนางกระตุกอย่างแรง

นางรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ท่านอ๋อง ท่านสืบพบเบาะแสแล้วหรือ?”

เซียวจิ่งหานดุนฟันกรามด้านในด้วยปลายลิ้น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย สตรีผู้นี้ช่างมีนิสัยทำลายบรรยากาศติดตัวมาแต่กำเนิดจริง ๆ