ตอนที่ 210 เริ่มงานวันที่แปดเดือนอ้าย

ตอนที่ 210 เริ่มงานวันที่แปดเดือนอ้าย

เวลานี้ ด้านนอกมีคนมาพอดี บอกว่าอาหารกลางวันเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว เชิญให้ไปรับประทานที่ห้องโถงหน้า

นางจึงลุกขึ้นประคองฮูหยินผู้เฒ่า เดินไปห้องโถงหน้าด้วยกัน อาหารมื้อนี้รับประทานกันอย่างเปี่ยมสุขยิ่งนัก พอกินเสร็จแล้ว นางกับเซียวจิ่งหานก็ต้องไปต่อ

เพราะพวกเขายังต้องไปตระกูลซ่ง คนตระกูลซูรู้สถานการณ์ดีจึงมิได้รั้งไว้นาน

รถม้าแล่นมาตลอดทางจนถึงตระกูลซ่งทางทิศตะวันออกของเมือง นางลงจากรถม้ามองดูเรือนตรงหน้าที่กว้างขวางสว่างไสว บนป้ายอักษรเหนือซุ้มประตูเขียนคำว่าจวนป๋อเฟิ่งเอินเอาไว้อย่างสะดุดตา

ตั้งแต่ตระกูลซ่งย้ายมาที่นี่ นางยังไม่เคยมาเลย ช่วงนั้นพอดีกับที่เซียวจิ่งหานเกิดเรื่องที่ชายแดนเหนือ จึงไม่มีเวลามา

พ่อบ้านหวังกำลังจะก้าวไปเคาะประตู ประตูก็เปิดออกจากด้านใน พ่อตระกูลซ่งก้าวออกมาก่อนเป็นคนแรก พลันเห็นพวกเขาเข้า เขาก็ย่อเข่าทำท่าจะคุกเข่าลงทันที

นางคว้าแขนของเขาไว้หมับหนึ่ง ออกแรงไม่มาก ทว่าหนักแน่นเด็ดขาด “พ่อ ท่านทำอะไรเช่นนี้เจ้าคะ? ลูกสาวกลับบ้านตนเอง มีเหตุผลใดให้ท่านพ่อต้องคุกเข่ากัน”