ตอนที่ 209 สืบถามอดีตของไทเฮา

ตอนที่ 209 สืบถามอดีตของไทเฮา

งานเลี้ยงผ่านไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว แม้ซ่งอวิ๋นซีจะใจลอยอยู่บ้าง แต่นางก็กินจนอิ่ม ระหว่างนั้นฮ่องเต้ฉี่หยวนได้พระราชทานรางวัลแก่เหล่าทหารที่เดินทางไปชายแดนเหนือ

ส่วนของนางกับเซียวจิ่งหานนั้น ช่างเถิด นางไม่คาดหวังอยู่แล้ว ฮ่องเต้ฉี่หยวนคงยากจนเสียจนแม้แต่หนูเข้าไปยังต้องเช็ดน้ำตาออกมา เช่นนั้นนางกินอาหารของตนเองให้ดีเสียยังดีกว่า

เมื่องานเลี้ยงในวังจบลง ทั้งสองเดินออกจากโถงใหญ่ เซียวจิ่งหานถอดเสื้อคลุมของตนออกมาผูกให้ซ่งอวิ๋นซี น้ำเสียงอ่อนโยนกล่าวว่า “สวมเสีย อย่าได้เป็นหวัด”

นิ้วมือที่ข้อนิ้วเด่นชัดของเขากำลังผูกสายรัดตรงหน้าอกของซ่งอวิ๋นซี การกระทำละเอียดอ่อนและจริงจังยิ่งนัก ซ่งอวิ๋นซีก้มมองมือคู่นั้นของเขา ซึ่งเคยคุ้นกับการกุมดาบกระบี่ ทว่าบัดนี้กลับกำลังทำเรื่องเล็กน้อยแสนอ่อนโยนเช่นนี้ จู่ ๆ ในใจของนางก็เอ่อล้นด้วยความอบอุ่น แม้แต่ความสงสัยและความไม่สบายใจเล็กน้อยที่สะสมอยู่ในโถงใหญ่ก่อนหน้านี้ก็จางลงไปหลายส่วน

“แล้วเจ้าล่ะ ไม่หนาวหรือ?” ซ่งอวิ๋นซีเงยหน้าถามเขา

เซียวจิ่งหานผูกสายรัดเสร็จแล้วก็ถือโอกาสจัดปกเสื้อให้นาง น้ำเสียงราบเรียบกล่าวว่า “ข้าไม่กลัวหนาว”