ตอนที่ 192 ขบวนรถถูกโจมตียามราตรีสงัด

ตอนที่ 192 ขบวนรถถูกโจมตียามราตรีสงัด

เซียวจิ่งหานดื่มน้ำเล็กน้อย หลังเจ็บปวดรุนแรง ตอนนี้เขาขยับตัวไม่ได้ ใจคาดเดาว่าแผลตามร่างกายคงเกิดจากการตกหน้าผา ตอนนี้เขาขยับไม่ได้ ได้แต่ใช้การนอนหลับบรรเทาความเจ็บปวด

หวังหวยซานกับบุตรชายอีกหลายคนกำลังกินอาหารเที่ยง เขามองดูบุตรสาวเอ่ยถึงชายข้างในด้วยสีหน้ามีความสุข ก็คิดว่าหากตลอดชีวิตจำไม่ได้ก็ไม่เลว รอให้คนผู้นั้นหายดีก็จะได้เข้าหอกับบุตรสาว แล้วมีบุตรอีกหลายคน

หวังจือชิวคิดครู่หนึ่งแล้วถามว่า “พ่อ แผลที่หลังของเขาไม่เป็นไรใช่หรือไม่ ข้าเพียงกังวลว่าเขาจะหายไม่ดี เจ้าอย่าดูว่าเขาตอนนี้ตื่นแล้ว แต่ก็ยังมึนงงอยู่ตลอด”

“วางใจเถิดแม่หนู เจ้ายังไม่เชื่อฝีมือหมอของพ่อเจ้าอีกหรือ?” หวังหวยซานเอ่ย แล้วถอนหายใจ

หวังจือชิวใช้ตะเกียบจิ้มข้าวในชามอย่างแรง ปากพึมพำว่า “ข้าเพียงกังวลว่าหลังเขาฟื้นความจำแล้ว ไม่เอาข้าแล้วจะทำอย่างไร”