ตอนที่ 191 เซียวจิ่งหานฟื้น

ตอนที่ 191 เซียวจิ่งหานฟื้น

พอรุ่งเช้าวันที่สอง ฟ้ายังไม่ทันสางดี ซ่งอวิ๋นซีก็ตื่นขึ้นแล้ว พอนางผลักประตูห้องออกไป ในลานบ้านยังปกคลุมด้วยหมอกยามเช้าจาง ๆ ผ้าเคลือบน้ำมันบนรถเสบียงมีหยาดน้ำค้างเกาะพราว สะท้อนแสงเงินขาวในแสงฟ้าอันมัวหมอง

องครักษ์ผลัดเวรเช้านี้แล้ว สองคนเฝ้าอยู่ข้างรถ เห็นนางออกมาก็กุมหมัดคารวะ “พระชายา”

ซ่งอวิ๋นซีกวักมือ เดินไปข้างรถ ยื่นมือคลำเชือกที่ผูกไว้ แล้วเปิดชายผ้าเคลือบน้ำมันขึ้นมาดูธนูศรข้างใน ความจริงส่วนใหญ่ถูกนางเก็บเข้าไว้ในมิติแล้ว ที่เหลืออยู่บนรถเป็นเพียงไม่กี่มัดที่ทำไว้ให้ดู แต่ก็ยังต้องทำทีให้เนียน

“ให้อาหารม้า เตรียมออกเดินทาง” นางออกคำสั่งเสียงหนึ่ง

องครักษ์ขานรับแล้วไป ไม่นานนักเซียวจิ่งเฉินก็หาวหวอดเดินออกมาจากในเรือน ผมยังตั้งชี้อยู่วิกหนึ่ง

เขาย่อตัวลงนั่งที่ใต้ระเบียง เอาน้ำเย็นลูบหน้าอีกที รู้สึกตัวแจ่มใสขึ้นบ้าง หันไปเห็นโจวเยี่ยนหลินเดินออกมาจากทางห้องเก็บฟืน สองขาแบะเป็นรูปแปด เอวค้อมลง ราวกับเพิ่งถูกใครเอาไม้ฟาดมาสักยก

เซียวจิ่งเฉินกลั้นไม่อยู่ พรวดหัวเราะออกมา