กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 185 ขนของจวนอ๋องอันจนเกลี้ยง
ฮูหยินผู้เฒ่าหลับตาลง ลูกประคำพุทธในมือหมุนไม่หยุด ในห้องโถงเงียบกริบ ผ่านไปครู่ใหญ่ นางจึงลืมตาขึ้น เอ่ยช้า ๆ ว่า “เรื่องนี้อาจไม่ใช่เรื่องร้ายก็ได้”
สายตาทุกคนมองไปที่นาง โจวหงซิงแห่งครอบครัวรองยิ่งอดถามไม่ได้ “ท่านแม่เหตุใดจึงกล่าวเช่นนี้”
ชุยซื่อชำเลืองมองลูกชายคนรอง รู้สึกว่าเขาไม่ได้สืบทอดความเฉลียวฉลาดของตนแม้แต่เสี้ยวเดียว ก็โมโหขึ้นมาทันที นางมองโจวหงเต๋อแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่ดีว่า
“เรื่องเพียงเท่านี้ก็ยังต้องมาถามข้า ตอนนี้ในราชวงศ์ที่มีทายาทเหลืออยู่ก็มีแต่อ๋องจ้าน ในเมื่อพวกเราเกี่ยวโยงสายอ๋องจ้านได้แล้ว ไม่ว่าจะเกี่ยวโยงได้อย่างไร ต่อไปก็ทำการให้ดี อย่าให้ถูกเขี่ยออกจากวง”
“ส่วนเรื่องอื่นนั้น...” พูดถึงตรงนี้ นางส่ายหน้าแล้วไม่กล่าวต่อ
“ดี ลูกชายจะเชื่อฟังท่านแม่ขอรับ”
เขามองโจวเยี่ยนหลินที่คุกเข่าอยู่กับพื้น “วันนี้เจ้าเกือบนำภัยพิบัติถล่มฟ้ามาสู่ตระกูลโจว วันนี้ไปรับแส้ยี่สิบที แล้วกักบริเวณอยู่ในจวน ห้ามก้าวพ้นประตูเรือนแม้ครึ่งก้าว”