กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 170 เข้าหมู่บ้านเยี่ยมผู้ประสบภัย
ในที่สุดเรื่องราวก็มีความคืบหน้าขึ้นมาบ้าง ผู้คนมากมายได้รับการจัดสรรที่อยู่ ฝนก็ตกลงมาบ้างแล้ว น้ำดื่มก็มีแล้วเช่นกัน
ขั้นต่อไปก็คือต้องคิดว่าทำอย่างไรจึงจะมีของกินเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย เพื่อเคี่ยวกรำผ่านพ้นฤดูเหมันต์นี้ไปให้ได้
นางกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เสวี่ยเจี้ยนก็เดินเข้ามากล่าวว่า “พระชายา องครักษ์ซ่งมาแล้วเจ้าค่ะ” ซ่งอวิ๋นซีพยักหน้าเล็กน้อย เสวี่ยเจี้ยนเดินไปที่ประตูแล้วทำท่าผายมือเชิญ
ซ่งอวี่อันเดินเข้ามาจากด้านนอก ขากางเกงยังมีคราบโคลนเกาะอยู่ไม่น้อย ทั่วร่างดูเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางแลดูซอมซ่ออยู่บ้าง
หลังจากเขายืนนิ่งมั่นคงแล้ว ก็ค้อมเอวประสานมือคารวะรายงานว่า “พระชายา คนของพวกเราสืบพบเบาะแสบางอย่าง บนภูเขาที่ห่างจากจวนมณฑลหกสิบลี้ ได้พบร่องรอยบางประการ ยังต้องทำการยืนยันให้แน่ชัดยิ่งขึ้นไปอีกพ่ะย่ะค่ะ”
“อืม เช่นนั้นก็สืบดูให้ดี แต่จงระวังการซ่อนตัว อย่าได้แหวกหญ้าให้งูตื่น” ซ่งอวิ๋นซีถือพู่กันในมือพลางขีดเขียนวาดรูปอยู่บนกระดาษ ศีรษะก็มิได้หันกลับไปมองเขา
พลันนึกบางสิ่งขึ้นมาได้ จึงหยุดพู่กันแล้วหันหน้าไปมองซ่งอวี่อัน “อีกอย่าง หากสืบพบแล้วก็อย่าเพิ่งผลีผลามทำการใด ให้กลับมารายงานข้าก่อน แล้วค่อยวางแผนต่อไป”