กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 162 งานเลี้ยงรับรองญาติตระกูลซู
“แล้วประมาณว่าจะออกได้เท่าใด? รู้เสียก่อนว่าออกได้เท่าใด จึงจะรู้ว่าขาดเท่าใด จึงจะคิดหาทางได้”
“อืม พรุ่งนี้ขึ้นราชสำนักถามดู หาก... ข้าหมายความว่า หากขาดแคลนมากนัก มีวิธีใดที่ดีหรือไม่?” เสียงของเซียวจิ่งหานดังอู้อี้มาจากไหล่
เห็นท่าทางกังวลของเขา เขากำลังห่วงใยราษฎรอย่างแท้จริง นางรู้สึกสงสารจึงอดปลอบใจเขาไม่ได้ “อย่ากลัว แม้จะขาดแคลนมาก ข้าก็คิดหาทางได้”
“จริงหรือ? วิธีใด?” เขาตื่นเต้นจนนั่งตัวตรง
“ก่อนอื่นใช้การเรี่ยไรเพื่อแก้ไขปัญหาปัจจุบันก่อน เงินตำลึงที่เรี่ยไรได้ให้นำไปซื้อธัญพืชในที่ที่ยังไม่ประสบภัย เรื่องนี้ข้าจะเป็นผู้จัด แต่ต้องให้ท่านอ๋องร่วมมือ”
“อืม”
เซียวจิ่งหานคิดว่าวิธีนี้คงได้ผลไม่มาก เมืองหลวงนี้ทุกครัวเรือนล้วนมีเงินมีธัญพืช แต่จะให้พวกเขานำออกมา คงยากนัก
แต่เขาก็ไม่ใจร้ายพอจะทำลายกำลังใจของซ่งอวิ๋นซี ได้แต่สนับสนุนอย่างเต็มที่ในสิ่งที่ nางจะทำ นางก็กำลังทุ่มเทสุดกำลังเพื่อแคว้นนี้ ไม่ควรทำลายความกระตือรือร้นของนาง