เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 161 ภัยแล้งสามโจว
นางหลับยาวไปจนถึงหน้าประตูจวนอ๋องจ้าน ตื่นขึ้นก็ต่อเมื่อรถม้าหยุดลง รู้สึกว่าคอแข็งทื่อ พยายามเงยหน้าขึ้น มองไปรอบ ๆ แล้วเอ่ยอย่างสะลึมสะลือ “ถึงแล้วหรือ”
“อืม ถึงแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้าวันนี้เหนื่อย กลับไปพักเสียหน่อย” ว่าแล้วก็ประคองนางลงจากรถม้า
ซ่งอวิ๋นซีกลับไปถึงก็ล้มตัวลงนอน ส่วนเรื่องในงานเลี้ยงในวังนั้นยังไม่คุ้มให้นางต้องใส่ใจ
เช้าวันรุ่งขึ้นหลังมื้อเช้า นางคิดว่าอย่างไรเสียบิดามารดาตระกูลซ่งก็ช่วยชีวิตเจ้าของร่างเดิมไว้หนึ่งชีวิต ทั้งยังเลี้ยงดูเจ้าของร่างเดิมมาจนโต เช่นนั้นก็ควรกตัญญูตอบแทนพวกท่านให้ดี วันนี้จึงออกไปเดินเที่ยวตลาด ซื้อของให้พวกท่าน สบโอกาสไปดูบ้านเสียด้วย
ในเมื่อตระกูลซูเตรียมของไว้แล้ว บ้านที่ตัวเองเตรียมไว้ก็ไม่ต้องยกให้ รอให้น้องเล็กมีผลงานความดีก่อนค่อยว่ากัน จะปล่อยให้ติดนิสัยคอยดูดเลือดผู้อื่นไม่ได้
รถม้าเตรียมไว้ตั้งแต่เช้า นางไปดูพวกเขาที่เรือนไห่ถัง เห็นสองเฒ่านั่งเหม่ออยู่ในลานบ้าน คนเล็กไปสำนักศึกษาแล้ว สองคนนี้ดูราวกับกำลังรออะไรอยู่ เบื้องหลังดูโดดเดี่ยวว้าเหว่