เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 132 กลับเข้าเมืองจากภูเขาผิงหลวน
เซียวจิ่งหานส่งคนออกไปล่าสัตว์ ได้ของป่ามาจำนวนหนึ่ง ธัญพืชทั้งหมดในถ้ำถูกขนออกไปจนหมด จึงต้มเนื้อขึ้นมาหนึ่งหม้อ
เหล่าแม่นางอาบน้ำชำระกายเสร็จแล้ว ก็พักอยู่ในที่สะอาดแห่งหนึ่ง ซ่งอวิ๋นซีไปดูพวกนาง เพื่อดูว่ามีผู้ใดยินดีกลับบ้าน หรือครอบครัวยินดีรับกลับหรือไม่ หากกลับบ้านได้ก็ดีที่สุด หากไม่ได้จึงค่อยจัดแจง
พวกนางถูกจัดให้อยู่ในที่สะอาดแห่งหนึ่ง พื้นปูหญ้าสะอาดไว้บ้าง พวกนางนั่งรวมกันเป็นกลุ่มสองสามคน สายตายังคงว่างเปล่ามองไปยังที่แห่งหนึ่ง
เมื่อซ่งอวิ๋นซีเข้าไป พวกนางต่างมองมา แต่ไม่มีผู้ใดเดินเข้ามาทักทาย ราวกับเรี่ยวแรงทั้งร่างไม่พอจะค้ำจุนให้พวกนางเอ่ยคำใดได้อีก
นางเห็นภาพนั้นแล้วใจหาย พวกนางแต่ละคนอายุเพียงสิบห้าถึงสิบหกปี มีเพียงไม่กี่คนที่อายุมากกว่าเล็กน้อย คาดว่าคงเป็นคนเหล่านั้นที่ถูกฉุดมาจากคฤหาสน์ชนบท นางหาที่แห่งหนึ่งนั่งลง ให้ทุกคนมองเห็นนางได้ จึงเอ่ยถามว่า