ตอนที่ 130 แม่นางในถ้ำหินละลาย

ตอนที่ 130 แม่นางในถ้ำหินละลาย

เมื่ออ๋องหวนรู้ที่กรมราชวงศ์ว่าเขาออกไปได้ ในใจไม่อยากจะเชื่อ เป็นเพราะสืบความจริงได้แล้ว หรือว่าเสด็จพ่อทรงผ่อนปรนให้เขา

ในใจมีข้อสงสัยร้อยแปด แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาจะถาม เขาก้าวออกจากกรมราชวงศ์ เงยหน้ามองท้องฟ้า อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง

ขณะนั้น ประตูอีกฝั่งหนึ่งของลานบ้านก็เปิดออก แซ่หลิ่วค่อย ๆ เดินออกมาจากข้างใน พอเห็นอ๋องหวนก็วิ่งพรวดเข้าไปซบอกเขา น้ำตาคลอพลางร้องไห้ฟ้องว่า “ท่านอ๋อง ตัวข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน ทั้งหมดเป็นเพราะตัวข้าทำเรื่องโง่ ๆ ลงไป”

เซียวจิ่งหวนกลั้นแรงผลักนางออกไปแล้วกล่าวว่า “กลับจวนเถิด!” เขาหันหลังขึ้นรถม้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย พระชายาองค์นี้ของเขาเป็นหลานสาวตระกูลฝ่ายแม่ของเสด็จแม่ ทุกอย่างล้วนดี เพียงแต่สมองทึบนัก หลายครั้งถูกผู้อื่นใช้ประโยชน์ก็ยังไม่รู้ตัว

พอถึงหน้าประตูจวนอ๋อง ซูเซิ่นก็รอต้อนรับอยู่ที่ประตู คนรับใช้เตรียมน้ำส้มโอไว้ชำระล้างสิ่งอัปมงคล