ตอนที่ 263 คนที่ถูกผลักให้เดิน ไปถึงที่ไหนก็รู้สึกเหนื่อยทั้งนั้น

ตอนที่ 263 คนที่ถูกผลักให้เดิน ไปถึงที่ไหนก็รู้สึกเหนื่อยทั้งนั้น

น้ำทะเลของมัลดีฟส์สีฟ้าสดใสราวกับไม่ใช่เรื่องจริง

สีฟ้าแบบนั้นไม่ใช่สีฟ้าหลอกตาที่เกิดจากน้ำผสมคลอรีนในสระว่ายน้ำกลางเมือง แต่เป็นสีที่ค่อย ๆ ไล่เฉดแผ่ลึกลงไป ใกล้ตัวโปร่งแสง ไกลออกไปเป็นสีเขียวมรกต จากน้ำตื้นไปสู่น้ำลึก ซ้อนสลับเป็นชั้นทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า

ซูเสี่ยวเหมยเอนกายนอนบนเก้าอี้ชายหาด ปลายนิ้วเท้าฝังอยู่ในทรายขาวละเอียดนุ่มมือ ข้างกายวางแก้วน้ำเสาวรสปั่นเย็นจัด มีหยดน้ำเกาะพราวข้างแก้วค่อย ๆ ไหลรินหยดผ่านง่ามนิ้วมือลงไป

เธอหรี่ตามองเส้นขอบทะเลไกลตา ลมหายใจแผ่วช้าลง ทั้งร่างคล้ายถูกผืนน้ำทะเลแห่งนี้ชโลมจนผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง

ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้สัมผัสมานานมากจริง ๆ