กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 237 ที่ดินห้าร้อยหมู่ของบ้านหลินเจี้ยนกั๋วถูกญาติฝั่งแม่ยึดไป
สิ่งที่จะเกิดอย่างไรก็ต้องเกิด แทนที่จะลนลาน สู้คิดให้ตกผลึกดีกว่าว่าจะรับมืออย่างไร”
เสิ่นหว่านยกถ้วยชาขึ้น สายตาซับซ้อน
“เธอรู้ไหม ตอนที่เห็นเธอรับมือกับโจวชุ่ยเฟินเมื่อกี้ ฉันรู้สึกขึ้นมาแวบหนึ่งว่าเธอเหมือนแม่ของฉันมากจริง ๆ”
ซูเสี่ยวเหมยเลิกคิ้ว
“แม่ของเธอเหรอ”
“แม่ของฉันก็เป็นคนแบบนี้แหละ”
เสิ่นหว่านหัวเราะเบา ๆ เสียงหนึ่ง
“ภายนอกดูอ่อนโยนแต่ภายในแข็งแกร่ง มองดูแล้วเป็นคนคุยง่าย แต่ถ้าใครกล้าเหยียบเส้นตายของท่านละก็ ท่านทำให้คนผู้นั้นจบไม่สวยแน่”
ซูเสี่ยวเหมยไม่ได้ต่อบทสนทนา เพียงแต่มองเด็กทั้งสองที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในลานบ้านอย่างเงียบสงบ