กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 236 ฉันไม่รังเกียจที่จะให้ทนายมาที่หมู่บ้านสักครั้ง
โจวชุ่ยเฟินแค่นหัวเราะอยู่ด้านข้าง
“พูดจาเสแสร้งน่าสงสาร นึกว่าจะหลอกพวกเราได้จริง ๆ หรือ แสร้งยากจนก็เพราะกลัวพวกเราจะยืมเงิน เอาเรื่องในอดีตมาพูดทำไมกัน”
“ตอนนี้นายร่วมหุ้นกับคุณเซิ่น โรงเรือนเพาะปลูกตั้งพันกว่าหมู่ ปีหนึ่งได้เงินเท่าไหร่ อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้—”
“หุบปาก!”
หลินเจี้ยนจวินหันขวับไปมองเธอ ดวงตาแดงก่ำ
“เรื่องในบ้านฉัน ถึงคราวเธอมาวิพากษ์วิจารณ์ตั้งแต่เมื่อไหร่”
โจวชุ่ยเฟินตกใจสะดุ้ง แต่ก็ยังไม่ยอมจำนน
“ทำไมฉันจะพูดไม่ได้ล่ะ พวกแกแสร้งยากจนหลอกคนทั้งหมู่บ้าน มันไม่ใช่เรื่องจริงหรือไง3 ทว่าพวกเขากลับยังดีดลูกคิดมาถึงลูกและภรรยา