กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 228 ถ้าเถ้าแก่ของพวกคุณไปดูงาน ทิ้งเบอร์ไว้ก็ได้ ผมจะโทรไปเชิญเขากลับมาคุยด้วยตัวเอง
“เสี่ยวเหมย ฉันรู้ว่าเธอกังวลอะไร แต่ฉันก็จนปัญญา ทางเขตเมืองจะมาใครจะไปขวางได้ ฉันขวางกระทั่งนายอำเภอยังไม่กล้าเลย นับประสาอะไรกับนายกเทศมนตรี”
ซูเสี่ยวเหมยไม่ตอบ สายตามองข้ามไหล่เหล่าจ้าว เห็นพวกนักข่าวด้านนอกเริ่มตั้งเครื่องไม้เครื่องมือกันแล้ว
ชายหนุ่มคนหนึ่งที่แบกกล้องถ่ายวิดีโอกำลังถ่ายภาพมุมกว้างของโรงเรือนเพาะปลูก อีกคนถือไมโครโฟนกำลังซักซ้อมบทกับคนที่อยู่ข้าง ๆ
เลนส์กล้องกวาดผ่านไป หยดน้ำบนพลาสติกคลุมโรงเรือนสะท้อนจุดแสงเป็นประกายระยิบระยับ
“ลุงจาง ฉันจะบอกอะไรสักเรื่อง”
ซูเสี่ยวเหมยดึงสายตากลับมา จ้องตาเหล่าจ้าว
“ไม่ว่าประเดี๋ยวพวกเขาจะถามอะไร ห้ามเอ่ยเด็ดขาดว่าฉันกับเจี้ยนจวินเป็นเถ้าแก่”
ผู้ใหญ่บ้านอ้าปากค้าง “นี่มัน…”
“แค่บอกไปว่าพวกเราเป็นฝ่ายบริหาร มารับจ้างทำงานให้คนอื่น เถ้าแก่เป็นคนอื่น”